Nun espazo intermedio entre a investigación e a ficción, onde o arquivo deixa de ser un conxunto de probas para converterse nun territorio narrativo, empezamos a reconstruír a historia. Non tal como foi, senón a historia que puido ser: unha memoria especulativa que se desprega ao observar o que falta tanto como o que permanece.
Esta familia irrompe entón desde o anonimato para desestabilizar as nosas certezas. A súa presenza fragmentaria obríganos a preguntarnos que significa conservar, interpretar, inventar. Traballamos coas imaxes desde a intuición e a sospeita, conscientes de que todo arquivo atopado é, en parte, unha colaboración co azar.
FAMILIA ESPAÑA non busca resolver un misterio, senón habitalo. Explorar como un conxunto de restos domésticos pode expandirse ata converterse nun relato sobre a perda e a imposibilidade de coñecer por completo a quen xa non está. A nosa intención é devolver a estas imaxes a potencia que sempre tiveron: a capacidade de interpelarnos, de abrir preguntas, de revelar que incluso nos materiais máis humildes agóchase unha forma de resistencia contra o esquecemento.