A medida que o mapa se someteu a unha calor intensa, as súas cores escurecéronse progresivamente, mentres que o papel se foi carbonizando e fraxilizando.
Usando dez ciclos de cocción, representei a crecente gravidade do quentamento global. Condensei este proceso nunha secuencia de 10 imaxes , transformando a crise ambiental global abstracta nunha experiencia visual intuitiva e inquietante.
O proxecto sitúa ao espectador ante a tensión entre o que foi e o que queda, convidándoo a reconsiderar a función do mapa: xa non só como representación estática dos territorios, senón como superficie viva que sofre e reacciona —ou sucumbe— ao impacto das nosas accións.